Zakrzepica

Żylna choroba zakrzepowo- zatorowa, czyli choroba potocznie zwana zakrzepicą może pojawić się w każdym wieku, choć zasadniczo choroba ta zwykle atakuje osoby po sześćdziesiątym roku życia i w większości dotyka kobiet. Jest ona o tyle podstępna, że może się długo rozwijać nie dając przy tym żadnych objawów.

Nieleczona zakrzepica może  mieć bardzo przykre konsekwencje, a w skrajnych przypadkach prowadzić nawet do śmierci. Choroba ta najczęściej obejmuje żyły w obszarze podudzia, a zdecydowanie rzadziej uda czy miednicy. U zdrowego człowieka krew żyłami tłoczona jest do serca, natomiast z kończyn dolnych krew płynie w górę za pomocną mięśni i nie spływa w dół dzięki znajdującym się w naczyniach żylnych zastawkom. Zastawki te zatrzaskują się, gdy krew spływa w dół.

U chorego człowieka, takiego u którego praca ta jest zaburzona, krew zalega w żyłach, czego konsekwencją jest utworzenie się stanu zapalnego i uszkodzenie tym samym nabłonka znajdującego się w żyłach. W miejscu tych uszkodzeń płytki krwi przyklejają się  tworząc zakrzep, który utrudnia odpływ krwi obwodowej do serca, poprzez zmniejszenie średnicy żyły. Utworzony zakrzep może zostać wchłonięty przez organizm, ale w tedy ulegają uszkodzeniu znajdujące się w jego obrębie zastawki oraz wewnętrzne ściany żyły.

Zakrzep  może się także rozrosnąć i w konsekwencji zatkać żyłę, uniemożliwiając tym samym prawidłowe funkcjonowanie układu krwionośnego. Może się również zdarzyć, że utworzony zakrzep oderwie się od ściany naczynia i powędruje żyłą do serca,  a dalej do tętnicy płucnej. Jeśli skrzepliny są małe, zatykają naczynie częściowo. Jeśli natomiast zakrzep jest duży, to  powoduje zator tętnicy płucnej. Konsekwencją takiego zatoru jest ostra niewydolność krążeniowa i nagły zgon. O takim zatorze może świadczyć kłujący ból w klatce piersiowej, duszność, gorączka, pojawienie się kaszlu z odksztuszaną krwią, zaburzenia równowagi, a także utrata przytomności. Z tego też powodu ignorowanie objawów choroby są bardzo niebezpieczne.