Oparzenia skóry

Do uszkodzeń skóry, jakim jest oparzenie może dojść na skutek działania ciepła, wskutek kontaktu z substancjami chemicznymi, zarówno stałymi, ciekłymi jak i gazowymi, jak również prądu elektrycznego, czy promieni UV.

Uszkodzenia tkanek możemy podzielić zatem na termiczne, powstałe wskutek działania wysokiej temperatury, na przykład wrzątku czy gorącego oleju, oparzenia chemiczne wywołane przez silnie żrące środki chemiczne, takie jak na przykład kwasy, zasady oraz sole metali ciężkich, które wywołują uszkodzenia tkanek podobne od tych wywołanych przez temperaturę.

Oparzenia elektryczne, powstają wskutek przepływu prądu przez ciało człowieka. Z kolei oparzenia radiacyjne powstają na skutek oddziaływania na tkanki promieniowania radioaktywnego, to jest UV, RTG  czy po prostu słońca.

Do uszkodzeń skóry dochodzi już przy temperaturze 40 stopni Celsjusza, a po upływie sześciu godzin dochodzi do martwicy naskórka. Natomiast przy oparzeniu temperaturą pięćdziesięciu pięciu stopni Celsjusza wystarczą około trzy minuty, a przy siedemdziesięciu stopniach zaledwie minuta!

Przy czym, 55 stopniach tkanka ulega nieodwracalnemu uszkodzeniu. Wyróżnia się cztery stopnie oparzeń. Stopień I obejmuje tylko naskórek, towarzyszy mu zaczerwienienie, delikatny rumień oraz pieczenie skóry i zazwyczaj goi się samoistnie po upływie kilku dni. Oparzenia II stopnia możemy dodatkowo podzielić na powierzchowne oraz głębokie.

Oparzenie II stopnia powierzchowne charakteryzuje się zaczerwienieniem oraz obrzękiem, a także pęcherzami wypełnionymi płynem surowiczym, często także towarzyszy silny ból. Obejmuje ono naskórek i część skóry właściwej.

Natomiast oparzenie II stopnia głębokie obejmuje naskórek i całą skórę właściwą, charakteryzuje się martwicą skóry oraz bólem , jednak mniejszym niż w przypadku powierzchownego oparzenia, ponieważ uszkodzeniu uległy nerwy.

Oparzenia III i IV stopnia charakteryzują się zniszczeniem wszystkich warstw skóry lub tez całkowitym zwęgleniem, powstaniem martwicy. Często w takich przypadkach niezbędna jest interwencja chirurgiczna i leczenie przeszczepami skóry.